گالری نقره گاندی به خیابان فرشــــته، پاســـــاژ فرشته تغییر مکان یافت.

تا کنون شاید تبریز را بیشتر به خاطر فرش، سفال، سنگ‌های قیمتی‌اش می‌شناختیم، اما باید بدانیم صنعت نقره سازی در تبریز نیز از صنایع قدیمی و پرطرفدار در این شهر است و ظروف نقره تبریز از بهترین انواع ظروف نقره است. در این مقاله با چند تن از هنرمندان تبریزی صنعت نقره و نظراتشان در این حوزه آشنا می‌شویم.


جورجین یکی از مسیحیان ایرانی که از قدیمی‌های صنعت نقره در تبریز است، مدت زیادی از عمر خود را در ساخت ظروف نقره گذرانده است. او می‌گوید: " من ساخت ظروف نقره را از سن 16 سالگی یاد گرفتم و 55 سال است که در این زمینه فعالیت می‌کنم". او ساخت ظروف نقره را نوعی هنر می‌داند و می‌گوید این هنر از سال  1915 میلادی در تبریز توسعه یافته است.

نقره فلزی گرانبهاست که حدود 600 سال پیش از میلاد مسیح کشف شد که امروزه و با گذشت قرن‌ها وسایل زیادی با نقره می‌سازند، از جمله سینی، آیینه و شمعدان، ظروف میوه، فنجان و بسیاری از ظروف تزیینی و مصرفی دیگر.

در گذشته به دلیل گران بها بودن نقره، عقیده بر این بود که تنها ثروتمندان و پادشاهان از نقره استفاده می‌کنند. اما امروزه این عقیده تغییر کرده است، طوری که مردم عادی هم برای دکور منازلشان از ظروف نقره استفاده می‌کنند، چراکه در عین زیبایی می‌تواند به عنوان پس‌اندازی برای خانواده محسوب شود.

جورجین می گوید که صنعت نقره تبریز بسیار پیشرفت کرده است و بیشتر مردم برای خرید نقره از شهرها و کشورهای مختلف به تبریز می‌آیند.

او همچنین معتقد است: " اقشار مختلف جامعه نقره را دوست دارند، ارزش و زیبایی‌اش را درک کرده‌اند و متناسب با نیاز و سلیقه‌شان نقره می‌خرند و استفاده می‌کنند. افراد مسن بیشتر بدنبال ظروف نقره قدیمی و عتیقه هستند و جوانان وسایل تزیینی و لوکس مانند آیینه و شمعدان، ظروف میوه و.... را می‌پسندند."

آقای دباغی یکی دیگر از نقره کاران با سابقه تبریز است که 45 سال در این حوزه فعالیت می‌کند. او نیز معتقد است با توجه به شرایط فرهنگی حاکم در جامعه، بعضی از مردم فکر می‌کنند فقط افراد توانمند و ثروتمند می‌توانند نقره و ظروف نقره را خریداری کنند که این تفکر درستی نیست. او می گوید: " همه مردم می‌توانند ظروف نقره بخرند، ممکن است مقداری گران‌تر از سایر ظروف باشد اما مثلا نسبت به ظروف چینی که به‌راحتی شکسته می‌شوند، می‌تواند با صرفه هم باشد. ظروف نقره هیچ وقت نمی‌شکنند، نگهداری از آن‌ها بسیار راحت است و برای پاک کردن آن‌ها تنها یک پارچه خیس کافی است."

آقای سجادی که سال‌ها طلاساز بوده و چند سالی است که وارد صنعت نقره شده است، می‌گوید: " کار با نقره ترکیبی از هنر ، تکنیک و صنعت است."

رامین اسکندر زاده جوان 27 ساله تبریزی که 6 سال است در زمینه نقره فعالیت می کند، می گوید: " در ایران به صنعت نقره آن‌طور که باید اهمیت داده نمی‌شود. مردم نیز بیشتر طلا و جواهر را ترجیح می‌دهند و برای نقره ارزش زیادی قائل نمی‌شوند." او ظروف نقره را در مقابل ظروف کریستال و سایر ظروف قرار می‌دهد و معتقد است ظروف نقره علاوه بر دوام و طول عمر بالایی که دارند، می‌توانند به عنوان پس‌انداز، در زمان نیاز مالی به شما کمک کنند.

با توجه به اهمیت صنعت نقره در تبریز، با فراهم کردن امکانات آموزشی در مراکز فنی و حرفه‌ای و یا سایر مراکز وابسته به صنایع دستی می‌توان جوانان را برای ورود به این صنعت تشویق کرد. این کار کمک می‌کند تا فرصت‌های شغلی زیادی در اختیار جوانان قرار گیرد و صنعت نقره کشور را تا سطح بالایی توسعه داد.